Kanamalı Şiir-II

Öyle bir zindandır

ki

Aklı almaz insanın

Kilit kilit içinde

Sessiz bir dalga

Özlemekten yorulmuş ruhumda

Pespaye bin kelepçe

Zihnimi aşındırıyor zaman

Dokunma!

İnkâr ettiğim cismimi sundum

Buzdan keskin döşeğe

Tarifsiz ateşler içinde

Kanıyorum