Kanayan Bir Mendil Bıraktım Sana

Kanlı bir mendil bıraktım sana

Hep damlayan hiç kurumayan

Saklarsın umarım nemine aldırmadan

Acı bir an gibi durur koynunda

Hatırlarsın dokundukça

Yara açar ellerine kızandağı gülleri gibi

Batar kızıl aynana dikenleri

Düşünürsün terkettiğin yetim düşleri

Kanlı bir mendil bırakıyorum sana

Kanı hiç kurumayan

Sıcağı ellerini yakan

Hasretle anarsın her dokunuşunda

Yanar ellerin,yanar tenin

Izdıraba döner gecelerin

Sararsın ellerine her aldanışında

Acısı geçer yalnızlığın o zaman

Avutur seni gece ayazında

Ağlarken bas onu koynuna

Ellerine yanarsa

Görmezse gözlerine

Dermandır inan,dermandır sana

Kanayan bir mendil

İçinde ben,içinde sen

İçinde adı konmamış ülken

Mutlu anlar içinde

Kanayan bir mendil bırakıyorum sana

Kanı hiç durulmayan

Dağ taş uyurken

Usul usul bağrına damlayan

Kanlı bir mendil

Kanayan bir an

Kanı,

kanı hiç durulmayan....