Kanayan Söze...

biraz özlemle sevdiğim

birazda aşk sevda...

günlerine başlarken

ve zaman bazen düşman

belleğimizde kalan..

kaybetmişliğin izleri

çekingen bakışlardı

O an yaşamışlığı...

sonra...

hep hiç kaybolmamış

iki yıldızlar gibiydik

tutunabildiğimiz kadar

varlığımız içimizde

hiç bitmez tükenmez

aşkların demindeydik

yüreğimizdeki arzular

karanlık içinde yürürken,

aydınlığın deminde zor olandı

O zaman sus ki !

yaşadığın özlediğin

içimdeki izlerden

kalan ne varsa söyleneceklere

yanıt verme...

azmin körelmesin

sus ki !

anlayabildığın görebildiğin

bütün umutların solmazsın...

sevdiklerinle birlikte

sonsuzluğa edebi kalsın

gönlümdeki ümit

aşka sevdaya dair,

ne varsa...

haykırayım

bütün axımı dökeyim

kanayan söze...

insanlığın bittiği yerde..!

21/10/10 - Karataş