Kandırmaca

yalnızdım;

üşüdüğünü hissettim ellerimi tutarken,

nasıl acı bir gülüştü sende ki...

utandım;

bilmediğin yüreğe yazılmak ne zor,

ya bakışlarının çizgisinde ezilmek...

zorlandım,

takatsiz kalmış aklımla savaşırken,

kahretsin! yine kaybettim...

anladım,

kaldırmalı umudumun enkazını,

bırak hayallerimiz kalsın altında...

mutsuzum;

bırak gideyim aklım kalsın sende,

hatırlarsın mezarlıklarda dolaşırken;

elbet selam verirsin sessize,

zararı olmaz edebi yüzsüze...