Kangren Gecelerime Sardım Ümitlerimi
bir düş kurdum
sana dair
senden habersiz
bilirsin
düşler sınırsızdır
düşlenen habersiz
// habersiz olmadığını biliyorum
ama şaşıyorum
vurdum duymazlığına
ve kızıyorum
bilmiyorum
sana ya da bana...//
güneşi gözlerimde
batırdım
seni doğurdum
yüreğimde
ışıksızlığımla
körlüğümle
// körlüğüm seni gördüğüm gündendir
ama ışıksız değildim sen varken
güneş sen ay sen
ve alıp götürdün bütün ışıklarımı
sessiz ve sedasız giderken...//
karanlıktı düşüm
ve eksikti
gülüşüm
sana bütün sunulsa
da yüreğim
parçalara bölünmüşüm
// karanlıktı ve hangi yollardan
geçtiğimi bile bilmiyorum
parçalarımı sorma bana
eksikliğim ile ilgilenmiyorum...//
bütün denizlerden
uzaktı düşüm
yine de bir martıyı
öldürmüşüm
avuçlarım kanıyor
dudaklarımda kırmızı yanıyor
// sen denizken ben martıydım
ve sen şimdi tanımsız
ben dalgasız
intihar gözlerimde düş
dudaklarımda acı bir gülüş...//
bir düş kurdum
eksik
ve parmak uçları kesik
bilirsin
yanlızlığın düğümleri
dolanmıştı parmak uçlarıma
// eksiğim düşte ve gülüşte
yanlızlık bağlamış hücrelerimi
kangren gecelerime sardım ümitlerimi
kurtaramadım
gülmelerimi
kestim ve sustum...//