Kanıyorum

Dokunma

dokunmazsan

yaşayabilirim belki bu düşlerle

irkilmeden dengem...

Gülme gözlerime

onları yalnızlığa adadım

iki inci parlamazsa suretinden

görebilirim belki

yarında bir yaşamın var olduğunu...

Yazma sakın adımı

sen yazarsan mısralara

sus kalırım adında

ve yazamadığım daha onca sen varken

bırakamam elimden kalemi...

Kanıyorum

her sabah sıcak bir yaradan

ta ki 'sen' batımına kadar

hiç durmadan...

Kanıyorum

bitmeyen şarkıya

batmayan güneşe

ve dudaklarından dökülen

seviyorum yalanına...

İşte böyle sen gideli gerçeğim

su gibi

nimet gibi

mübarek bir acıyı

her gün ilk ışıltıda doğurup

yastığın karanlık yüzünde

öldürüyorum her gece

ve hala

sana kanıyorum...

01.02.2013 / Şair-i Gülhan...157