Kanlı Sahil

'Yorgunluğunu bastonuyla paylaşan yüreğim geziyor ruhunun sahillerinde hala gözlerinin esareti üzerimdeyken...'

Bilemediğin özgürlüğün mavi kanıyla yoğrulan düşlerdeyim şimdi

Ve dün gibi acılardayım hala

Güllerle gelmiştim

Hatırladın mı?

Seni seviyorum nidaları

Ve

Henüz

İnsan eli değmemişti

Bakir kokulu ıssız tenine

Gölgesizdim

Gelmeden onun da

Ayağına taş bağlayıp

Salıverdim

Özgürlüğün mavi koynuna

Seni benden çok severse diye

İlk adımda kanamıştı ellerim

İlk adımda ve daha sığınamadan

Göz bebeklerindeki ışıltının bir kenarına

Nereden bilecektim ki

Mevsimin

Kan yağmurlarının

Sağanak zamanı olduğunu

Ruhuna yaptığım her kanlı çıkartmada

Dalga dalga ölülerim vardı

Kıyıya vuran

Sana ulaşabilense

Hiç kimse

Bir de koca şehrin hiçlik kalıntıları içimde

Peçenin altındaki ölü gerçek gibi

Kumlara gömülen sessizlik gibi

Sonra her deneyiş

Yitirilen düşlerin

Mağlup ağıtları ile bitti

Ruhuna çektiğin dikenli tellerin dibinde

Kalesine sığındığın

Yalnızlığından

Büyülü şarkılar mı kurtaracak seni

Saçların dökülürken sızıdan

Rüzgârsız mahzenlerde

İntihar gülüşleri ile

Attığın kahkahaların yankılarını

Duymuyor musun?

Aynalarda

Melekler siyah değildir ki

Nasıl ulaşacaksın karanlıklardan

Ellerine bulaşan aşkların kanları

Hücrenin duvarına

Yazmışken adını

'İhanet' diye

Üç beş kez ölmekle gök yarılmaz kahrından

Ve yaralarına tuz kokusu sinmeden

Mubah değildir sevginin mahremiyeti

Aşifte sevginin

Yüzü güldüğünden beridir

Sadece anıların can yakan kokusunu

Doldurmak için yüreğime

Ve

Çekmek için içime

Arsız ihanetlerin gerçeğini

Belki de

Can çekişen

Çırılçıplak anıların ölümünü

Kolaylaştırmak için geliyorum

Her 'An' dönümünde

Elimde gölgesi zehirli hançer

Kalemlerimle

Ve yırtık defterimin kalan kirli sayfalarıyla

Bu şairin gözyaşı mührünü vurmak için

Arafta kalan yüreğinin

Kanlı sahiline

14.10.2012 / Şair-i Gülhan...130