Kaotik

Yanyanayız ama konuşamıyoruz tutamıyorum ellerini

Tek başıma olsam, bu kadar yalnız hissedemezdim kendimi

Sen ve ben birbirimize nefes kadar yakın ama bir kardelenden daha yalnız

Yanyana duran, bedenleri birbirine kaçamak dokunuşlar yapan

Ama bir türlü birbirleriyle konuşamayan, açılamayan kuyruklu yıldız

Burası bizim , kocaman bir konak, boş odaları, bilinmiyor ismi

Duvarında duruyor, adımıza kesilmiş çift kişilik yalnızlık resmi

Ne gariptir ki her fırça darbesi tekrar tekrar vuruyor,bizi ayırıyor

Tabuta benzeyen beyaz kuyruklu piyano kopuk tellerine aldırmadan

Requiem den başlayıp hep requiem de bitiriyor.

Kurtulmak istediğim halde ne kadar üzerime yapıştı

Biri alsın da şunu uzatsın ön tarafa dediğim bir seri katilin adı

Bir çok maktül var herbiri aynı zincirin halkası

Kimse kimseye seslenemeyecek artık hepsi kaskatı

Sana olan aşkım avcumun içinde babamdan sakladığım sıgaram

Sana olan aşkım hiçbir zaman iyileşmeyecek olan yaram