Kapanamayan Tek Pişmanlik

Sahillere vurdum kendimi,

Akan gözyaşlarımı gizlemek,

Sıf bir şeyleri unutabilmek adına.

Niyetim belki de kendimle yüzleşebilmek....

Derin derin soludum deniz havasını.

Dalgalarla kavga ettim.

Beni suçladıkları aşikardı.

Hırçınlardı,

Vurdukça vuruyorlardı.....

Neyin suçlamasıydı ?

Neyin vicdan hesabıydı?

Bu kendimle olan kavgam neydi?

Yüreğimde ki bu sancı,

Bu taririfi münkün olmayan acı

Kendime karşı: benim tek yalancı

Baştan kandırdım kendimi

Sensiz mutlu olabilirim sandım

Aldandım

Pişmanlığım beni bu hale sürükleyen

Benimkisi

Artık faydasız bir pişmanlık farkındayım.

Bu yüzden affedemiyorum kendimi

Aynalara küsüm artık bakamıyorum korkudan

Seni hatırlattığı için o şarkıyı dinlemekten

Sevdiğimiz yazarın kitaplarını okmaktan

El ele dolaşan bir çift görmekten

Seni hatırlatan her yerden

Kaçtım...............

Ama kendimden kaçamadım

Her seferinde sen yerinde duruyordun

Benden hiç bir şey kaybetmeden

Şuramda yüregimin en derin yanında

Gitmem boşaymış

Yıllarım heba olmuş

Hayatımın kapanamayan tek pişmanlığıymısın.........

ı