Kapıda Bekleyen

Ay tutulmasının karanlığına saklanan

Henüz adı konmamış mevsimler yaşanır

Uçurum kıyısına uzanan adımlarda.

Gözlerimde taşıdığım ölü ayçiçeklerinin

Yaprakları dökülünce

Dokunuşlarını sakladığım gamzelerime,

Yalancı bir gülün

Dikenli kokusu yayılır dünüme

Sızısı bugünlerde yüreğimde.

Adını düşürmek istediğimden beri dudaklarımdan

Merdivenlerde bile açar oldu intihar tomurcukları

Ama ne bulabildim

Sesin gibi nefesimi kesecek bir yamaç

Ne de ayırabildim

Senli yaşamın ölümle olan farkını

Yabancı gözlerin rengi değerken parmaklarına

Gözyaşlarım renksiz akıyordu

Beni ilk öptüğün o kapıda

Şimdi bir mum saflığında düşüyorum sensizlikteki yoluma,

Üşüyen gözlerimdeki geceler eritirken gündüzlerimi

Azalarak birikiyorum bir sonraki aşka