Kapısı Olmayan Aşk

Konuşsam ses çıkmıyor uğultudan

Sussam volkana dönüyor dağlar

Sesim çatallaşıyor bu şehrin şarkılarında

Şimdi bir martının çığlığındayım

Sabahı demliyorum

Kara sevda halinde tavşankanı

Kanını yudumluyorum,

İnce belli Paşabahçe bardağında

Bir çocuktum hala kırılan camlar arasında

Kesilmişti her yanım kırıklardan geçerken

Yasadışı bir aşktı kapısı olmayan

Dönülmez pişmanlıklara gebe yürek

Sandığa basılmış düşler,

Sararmış çarşaflar arasında

Başka olmak isteyin, bir öncekilerden

Bir uzun havadır senin türkünde ayrılık

Yüreğine lâl oyuklar açmış bilinmezlik

Kronik bir hastalığa dönmüş, imkânsızlık

Serin bir hava esiyor iki mısra arasından

Yüreğinde gizlilik rozeti, üstünde adı saklı

Gözlerin de kan ve su, boz bulanık gözyaşı

Daracık bir koridorda yalnızsın

Işık arıyorsun yolunu aydınlatacak

Çekingen, mahzun o kapının önünde duruyorsun

İlahi bir güç, olmayanları olduracak