Kar Ayazı

Uzun düşlere soyunan

Kadınlar geçti

Kentin sarı sayfalarından

Dudaklarında aynı ıslık

Ceplerinde

Kar ayazı

Hızla terk edip

Şiirlerimi

Peşlerinden gitti

Islak karmaşalarım

En çokta gözlerim üşüdü

Artları sıra

Yoruldum

Her budaklı bakışlarında

Durdum

Duruldum

İçlendim

Beyaz bir martı edasında

Şimdi

Yeniden

Binlerce damla süzüldü

Ankara'nın isli göğsünden

Kent susuzluğuna

Uzandı ellerim yine

Tutabilme umuduna

Avuç arası sıcaklığımda

Bi/denesini

Kıblesizdi kar

Ve

Hep

Yöngesizdi

Yürek fırtınalarımda

Tutamadım...