Kar Kıyamet

Beyaz pamuklu bir kumaş

Üzerimi örten kar.

Varlığım ise açık bir yara

Gibi ortada...

Yağdıkça kar!

Yarama düştükçe,

Sancılar üşüşüyor kalbime...

Düştükçe acıyor,

Açıdıkça deşiliyor yüreğim...

Daha cok parçalanıyorum.

Parçalandıkça,daha bir

Özlüyorum,

Dünyadan bi'haber hallerimi!

Görmezden geliyorum

Sana çıkmayaçağını bildiğim

Yolları...

Kalakalıyorum her yolun

Başında!

Adım atmaya korkuyorum!

Bir adım ötesi uçurum

Oluyor,duraklıyorum...

Altımdaki beyaz örtü

Çekilecekmiş gibi

Tedirgin her bir zerrem!

Heran tetikde düşüncelerim,

Beklemede duygularım...

Ve hala

Yağmakta kar!

Düşmekte yara bereme!

Tenime değip erimekte!

Her düşen kar tanesi

Çoğaltmakta korkularımı

Ve ateş kesilmekte

Dört bir yanımda..