Kara Ağaç (Kök Ve Gövde)

I Kök

-suya hasret-

dört bir yana uzandı

titreye titreye elleri

aradı, arandı

sarmal boşluğunda

salındı, sallandı

kabuk tuttu dudakları

değdi kumlarına zamanın

kaba saba bilekleri

dört bir yana yol aldı

içine doğru tuttu

aynayı söğüt imali

baktı, bakındı

zifirin arasında

ayırdı, ayrıldı

tek tek suretlerle

seçti çığlıkları

su kayıp

II Gövde

-güneşe hasret-

göğün göğsüne doğru uzandı

bir böcek mi yürüyordu ne

saçlarından ağrı

bir çocuk mu ağlıyordu

kanayarak

çizikli kollarında

gülüşüne sardığı

dayanarak

oyuklu sırtına

göğün göğsüne doğru yol aldı

bir ak yeleli at mı irileşiyordu

göz bebeklerinde

bir kadın mı

yalınlanıyordu

seyrek yüzü ile

dudaklarını ufka keserek

güneş kayıp

-kara ağaç eğildi-