Kara Değirmen

Her kırgınlığım götürür beni uzaklara

Kırılmış hayallerim tutmaz bir daha

Gönül bahçesinde bir gonca güldüm

Hüzün rüzgarları soldurdu bülbülüm

Kanıya çekmişler ruhumu, asıldıkça acıtır

Şu omuzlarım çekmez bu yükü bülbülüm

Kanattıkça kanatır canımı, kanı yolları taşlıdır

Taş yüreğim de, yollarda ki taşta nedir bülbülüm

Döndükçe kara değirmen yüreğimde

Ruhumu üğütür, nasıl dayansın buna gönül, bülbülüm