Kara Delik

çöl bile daha iyi buralardan

ızdırap ızdırap tam ızdırap

kaplıyor şimdilerde ruhumu perdeler siyah siyah

kendimi dinliyorum ızdırap ormanında

hicaz makamından yeni bestelenmiş

ufuklar sisli ufuklar puslu ufuklar yanmış

uzaklar sessiz uzaklar yorgun uzaklar bitkin

benimse bir serzeniş bu duyduğum

keman yayının mistik uğultusunda

siyah beyaz bir fotoğraf artık yaşamak

renkleri çalınmış solmuş ve parçalanmış

oysa rengini çalmıştım fotoğraftaki gözlerinin

bir de yanaklarındaki kırmızılığın

rengini çalmıştım

çiğ düşmüş dudaklarının

şimdilerdeyse unuttum kırmızıyı

her şey siyah bir matem

kapkara bir hüzün

yalvarırım deniz gözlüm

bir dudak mesafesi arala bana

yoksa yutacak beni de bir gün

bu kara delik