Kara Hanuk' Un Abbas
Yetmişinde bir ihtiyar delikanlı
Katletmiş , can yakmış , eli kanlı
Kimine göre Kafkas , kimine göre Horasan'lı
Adı Abbas ! Soyadı baba adı
?Kara Hanuğun Abbas' diye anılır namı
Dağların şahanı...Eşkiyalıkta şanı
Düze inmiş yaş haddinden
Affetmiş hasımları; ?Bulsun' demiş ?Rabbinden!!!'
Kara Hanuğun Abbas'ın destanı
On beşinde bir gönül işi ile başlamış
On beşinde vurulmuş bir kıza
Kız ay parçası ,kız gül koncası
Kız her şey yerli yerinde ,kız körpe mi körpe
Lakin , kız nişanlı , kız nikahlı...
Kararlı Kara Hanuğun Abbas
Gözünü karartacak kızı kapacak
Nereden incelirse oradan kopacak
Kız atın terkisinde vurmuş kendini dağlara
Haber salınmış hemen eşe efrada
Düşmüşler peşine , yatmışlar pusulara
Yar etmeyecekler Abbas'a,sinmişler tufalara
Çakmışlar peşine mermi mermi üstüne
Kara Hanuğun Abbas bu , daha on beşinde
?Gez ! Göz ! Arpacık !'demiş ,dokunmuş tetiğe
Bir! Bir daha !Bir bi daha! Haklayınca üçünü
Can tatlı , bozaraktan nişanı ,düşürüpte nikahı(!)
Kaçışmış top yekunu
Nişanlı nikahlı gelin
İçerlese de bu kaytarışa
Papuç bırakmamış
Kara Hanuğun Abbas'a
Sevmemiş istememiş Onu
?Doğurmam!' demiş ?Senin soyunu...'
İnada bindirmiş Kara Hanuğun Abbas
Demiş ?Zor bu !!! Bozar oyunu!'
Demiş ve yüklemiş eloğlu boşasa da
Nişanlı , nikahlı gelini
Ölmek istemiş , ?ölmek kolay' demiş gelin
KARA HANUĞUN ABBAS'I VURACAK!!!
Ölmeyecek Kara Hanuğun Abbas!Kahrolacak...
Dağda şahan , eli kanlı bir kaçak
Gayrı bundan ağrı eşkıya olacak!
Yol kesecek , adam soyacak , köy basacak!
Köçek oynatacak , Nam salacak Abbas
Abbas'ın bir oğlu olacak
Kadını Ona bir oğlan doğuracak!
Kadını Kara Hanuğun Abbas'ı vuracak...
Can evinden , değil yüreğinden! Kendi rahminden!!!
Karnı burnunda gelin canhıraş haykırmış adını
?Abbas ! Kara Hanuğun Abbas !!!'
Tuhaftır ,ilk defa korkmuş Abbas
Koca koca açılmış gözleri
Gözlerinin önünde gelin
Çökerek birdenbire
Kırmış iki dizini
Aralayarak rahmini
Şişleyivermiş
Kara Hanuğun Abbas'ın sabisini!!!
Abbas çakılmış olduğu yere
Baka kalmış sabisine
?Doğurmam Abbas ,doğurmam senin soyunu !!!'
Gelinin son sözü de bu olmuş
Kara Hanuğun Abbas daha bir kararmış
Aman bilmez olmuş gaddarlaşmış
Kadınlara bulaşmamış bir
Bir iki denemi, edememiş...
Dizlerini kıran gelin gelmiş gözün önüne
Sabisini şişleyen gelin
Söylenmiş kendi kendine
Duyurmadan kimselere
?Kara Hanuğun Abbas adım
Dağ taş , köy kent eğim eğim eğilse de önümde
Sözüm geçmedi yumruk kadar yüreğe
Kırdı dizini , vurdu şişi rahmine!!!'
? Öldürdü sabimi
Mal oldu erliğime...'