Karabasan

Kararan günler yumağıdır

Ruhumun ücra köşelerinde yeşermeye çalışan

Zavallı körpecik bir sevginin tuzu

Kirli bir bahar sabahına uyandık

O yitik dediğimizle

Zamanı bile bir kavanozun içine saklayıp

Gittiler zebaniler

Ellerinde uzun saplı hançerler

Gözlerinde mahvolan aşkımızın kısa metrajlı filmi

Sen görmedin ki ölenleri

Fırtınalar çıkarsa çıksın sözlerimin gölgesinde

Kime sevda yakışır kime tabut

Bırak da ağlayanın arkasında kalsın

Düşlerde yıkılamayan put

Kimliğim öldü benim

Uzunca bir mezarın kenarında

Boynu bükük gibi duran

Rengi hüzün

Ucu kırık

Aşkı ceset halinde bir ibriğim.

Gün doğmasın say uyandığında

Öylesi karanlık bir zindanda

Tek başına

Çemberin içinde dertmiş gibi

Sade ve tensiz kal.