Karaborsacılar Sokağı
-Rüya karaborsacıları sokağında
İfrit kabuslarını yağmalayan isyancıyım-
Kökleri hala ziftli zindanı kucaklayan ve
Güneşe başkaldırır gibi yüzüme bakan incir ağacının
Hiçbir aşk'ı tatmin etmeyen ayrılık çekirdekleri var ellerimde
Ahımda yeşeren sevgili!
Güz sancısı baltalıyor kırılgan dualarımın güvercin kanatlarını
Ezberimdeki çatlaklardan sen sızıyorsun diye
Musalla inşa ediyorsam arafın tam orta yerine
Aklım dahil kim buna mani olabilir?
Zaten...
Adımını geride kalan ne varsa ziyan edeceğini bilerek yola attığın vakit
Niyetlerimin yarısı o lahza acımla oklandı
Yarısı ise
Yokluğun sabahında vaftiz edilip
Kucağıma bırakılan bekleyişin yasıyla yolunu şaşırdı
Azar yemiş çocuk edasındayken umutlarım
Kaidesi bozguna uğramış istisnalar karantinaya alınmalı
Göğsümde atlar koştururken nefsim
Bedenime öz ruhuma üvey olan yüreğimde maketten duygular yerleştirdim
Aklımı kemiren enstantane hatıraları görmezden gelip yaşayabiliyorsam hala
Ölümün yüzüme attığı çizik silinmiş demektir
Son kez duy beni!
Yatsı vaktinde kandili sönen yalanın üzerine yemin olsun ki
Hoyratça harcadığım şefkatim tükenmeden
Başka bir hayatı vicdanımın sularıyla yıkayacağım!