Karakalem İzleri / Eyvahlar Bana Kalsın

ben aslı öyle ya da böyle severken yazmayı

kendi yatağında nevrozlara bıraktım karakalemimi

ecdadımın borderinde temize çekik ak kâğıtlar

bu hudutta enli ceplerinde ömrümün didiklenmiş yanları

algılarla sabahtan akşama ''aman''sızlanmasın

vazgeçtim yarından

görmezliğimin kepazeliğidir tabiatın anotomisi

nasılsa kendi bacağımdan asılacakmışım

günaşırı değiştiriyorum makyajımı

ve şamana teslim asaletim

belki tanrı için devrik cümleyim

ne demeli bezdirene gün/ah

bütün ilgimi el yazması şiirlere çektim

açıkça uygun frekansta şiir budalasıyım

dolup taşan ardımda ağlayan tabula rasa

kim bilir kurtulur duygu durumum

oysa yıldızlı semalara

kahırsız şarkı ısmarlamayı ne çok severdim

...

hey akşamcı

kendi halimizin dilsizi

neredesin?

severken yazmayı

kılinisyene göre eserlerle içsel bağ kuruyormuşum

bütün şiirlerde kendimden bir şeyler var aslında

anlamıyorlar halihazırda vizyondaki akıl oyunları

yaratılmışlıktan yana yakıla

aykırılık

uyuşmazlık

her şey doğal sonuç artık

içimi dökemem

...

akşamcı kur masayı kulaktan yüreğe

kerahate düşecek tavrına yandığım alaca vakit

aslı geçmişin tabutunu taşı anlamıyla varken

yaza yaza yol açacaktım

artık litaretürümde vakit ödünlü ince hastalık

severken yazmayı bıraktım yatağında kalemim

yüzümü aşındıran bir çok hikaye özdeşim

beti benzer

yas bir yerde

kafası karışık

eserleri aynı

günlük bir tip şizofreniklik vakası

...

ah akşamcı

ne güzel kültürün

ellerinde bağda bulunan maya

üzüm kabuğu ellerin

hayranım

peki

velev ki ölümüne içtim...

''sus'' dedi gözümün bebeği

bu yüzden ket vurdum elime dilime

yoksa seviyorum ince ince yazmayı

gözler önünde bir kul cehennem ateşinde

sözler var azapta yalın

kuşandım

körü

sağırı

dilsizi

ve yazarken

fenanın iyisi sayarken kendimi

vazgeçtim kendimden

incinmişlikten

epeydir kendi sürecinde tükenmiş güncelerim

köreltmezdim de

cümle alemin delisi olacak kalemim

vazgeçtim sanata denk düşen eserlilikten

kalemim piminde asılı

...

kır testiyi akşamcı

beni bir tek sen anlarsın

kulağımda hep o aynı şarkı

-ah bir ateş ver

yansın tütünüme sardıklarım

-eyvahlar bana kalsın...

Şiirimi seslendiren Sayın Demir Mutlugil'e sonsuz teşekkürlerimle