Karalar Bağlama Güneş'e Ay'a

Geldiğin

gezdiğin yollar çok uzak

nefes alıyorsan

yaşanır sayma be güzelim

ölü yaşamaz bilirim

sevgisiz gönüle çalan davulların sesi çok gelse de

ne çıkar düşüne sarılmayan yürekten b/akmayan

yoktur yeri zamanı noktaya vuruş isabetsiz duyguların yemi

ruhun karışmış ulu orta yağmurlara

sen sevda denizinde boğuldun mu

s/anmıyorum emeksiz yemek olduğunu

uykularım bölünse de bekleyen gözyaşım değilsen

baksan gökyüzüne mavi bulutlar ağlıyor

yoksan o yağmur dualarında

umuda sürümlü tohum ekersen masülü yakın dostum

yok hiç yaşanılmıyor sevdanın kahrı

gelişin gidişine benzer sevdaya b/akışınla bekleyişin olsa

ne yazar ki böyle beyhü de düşüne kalır s/anma

sonlanışın beterin beteri olacaksa

ne çıkar yol kalır nede faydasız gülüşlerin

bu gece bir hoşum

içmeden sahoşum yokluğun

deminde

yeminde kalmak gibi

ne hüzünler ne de gülüşün kal kalacak dostum

ne yürekler dayanır böyle hesaplı kar bilinen sevdalara

lal oldu dilim seninle gezer benim dünyam

sen yaban gülü gezerdın hülyalarda

bir güneş doğsada yüzün ak solmayan güneşinle

karalar bağlama gün batımına

bağbozumu zamanların sesiyle

haykır bir kez bu nasıl sevmekmiş diye

ilk ve son sözlerin olsun yüreğimdeki dağlar kururken

yamaçlardan gel ovası yeşile bürünen baharım

yazmak

bir cihan bir diyarın koynu da yad eylerken

birde sen birde ben diyebilmesi onura sayılan gülüşün sevdası bil

yeterde artar da

seni beklemeye değerken

dirençli yollara vur kendini ister dağ gelsin ister deniz kıyısı

sabırlara vur düş sevdamın onuru sayılan güzelliğin mutluğu

umuda bir gülüşte topla hepsini at gitsin mavili denizlere

savur göklere gözlerinle bak renkli dünyama

şimdi gel

güneşinle karalar bağlama ay'a Güneş'e

10*10*13*Karataş*