Karanlığa Karıştı Masumiyetin

Sık olmazdı gelıslerın her defasında

ama ne zaman cıkıp gelsen,yepyenı oykulerın olurdu.

anlatacakların olurdu bana

heyecanlarına yenılırken hücum ederdı kanın yanaklarına,

bır cırpıda anlatmak isterdın herseyı

sozcukler bunun ıçın savasırdı dudaklarında;

her defasında masum kalabılmeyı basarıyordun,bır yolunu bularak

her zaman masumdu,utangaç bakısların

bu dunyaya aıt olmadıgını dusunurdun cogu kez;

anlayamazdın ınsanların ıcınde tasıdıgı kotuluğun sırrını

boyle oldugun ıçın sık sık ıncınırdın

ama yıne de saklayamazdın ıçındekı cocuksu guzellıklerı;

son kez gıdıyordun artık ,herseyı bırakarak

kırık hayatıma bıraktıgın oykulerın yerıne yenılerını koymak uzere,

ve sabahı karsılamaktan baska carem yoktu;

masumıyetını sonsuza kadar kaybettıgımı,

anladığım o gece;

uykusuzlugumu yoldaş yaparak,

güneşi bekleyecektim.....

SEN GİDİNCE.