Karanlığın Bahçesinde Çiçektir Gözlerin

Karanlığın bahçesinde çiçektir gözlerin

Geçit verirsen gözlerinin çölünden

Dayanmak istiyorum yalnızlığına

Gözlerinden dokunamıyorum sana

Adın gibi gizli bir yandasın

Bir yanın yaprak döküyor

Bir yanın bahar-ı bahçe

Yüreğinin ikliminde yetişir tüm mutluluklar

Anaç bir yüreğin tohumlarından

Kök salmışsın yarınlara

Bakir bir çiçeğin

Bilmediğin bir baharına saklıyorsun

Yapraklarını...

Bir yanın yaprak döküyor

Bir yanın bahar-ı bahçe

Yolunu kaybetmiş tüm gülücüklerin

Güzergâhındadır yüzün

Ve hüzün yamadır yüzünde

Bir yanın yaprak döküyor

Bir yanın bahar-ı bahçe

Bu zamana ömrü yetmeyen bir mutluluğun

Bir kopyasını taşıyor yüreğin

Bir nüshası sende geçmiş ömürlerin

Ve hiç kirlenmemiş bir çocuk yaşıyor yüreğinde

Ve kirletmemeye niyetli...

Bir yanın yaprak döküyor

Bir yanın bahar-ı bahçe

Devrik bir hayatın, hece düşmelerinden yazılsa da yaşam

Bir anlamı var sende sözcüklerin

Öznesiz bir güne bağlıyorsun gülüşleri

Ve yüklemi hep mutlu sonla bitiyor

Bir yanın yaprak döküyor

Bir yanın bahar-ı bahçe

Hep bir telaş var gözlerinde

Sanki bayram sabahları gibi

Geçmişe zincir ile bağlı umutların

Geleceğe hep bir halka ekliyorsun

Ve kaybetmiyorsun duruşunu

Bir yanın yaprak döküyor

Bir yanın bahar-ı bahçe