Karanlığın Sonu

Siyah bir gemi gece karanlığında

Alabora olmuş, soğuk sularda.

Uzaklarda çook uzaklarda

Bekleyeni var karanlık limanda.

Pek karamsar gece, bulanık

Işık vermemeye yeminli gibi,

Ne deniz mavi, ne gökyüzü mavi

Sanki dünya terketmiş kendini.

Nereye gittiğini bilmeden savrulurcasına

Puslu bir hava, nefes zaten alamıyor

Biter mi acaba şu yol, bitermi deniz?

Kim bilir? Belki de gider sonsuzluğa.

Olamaz fırtına bastırdı birden

Yağmur yağmıyor sanki, boşalırcasına.

Gemi sokuyor kafasını bir içeri bir dışarı

Siyah ve karanlık sularda.

Boğuşuyor, savaşıyor hiddetli

Hayatta kalma savaşı.

Müthiş feryat ama ne çare,

Bak işte verdi son nefesini gemi.

Galiba yuttu karanlık çocuğunu.

Ruhuna Fatiha atın toprağını madem.

Yiğitmiş ama ölsede, gitse de.

Vermedi aman hasmına hemen.

Ne şansmış ne hayat be kardeşim.

Sen gittin açtı güneş.

Bembeyaz oldu karanlık güneş..