Karanlik

Güneşimsin

Beni kışta bırakan

Bilmezdim

Hayal bahçenin dibinde

Yangın olduğunu

Vardın

Cennet

Yoksun

Yokum

Koşuşmalı evimizde çocuklarımız

Geliyor olmalı ağlıyor olanı

Öp annesi ağrıyan parmağı

Üfle anne yürek yangınıma

Yaklaşan ne varsa

Uzaklığım hayata

Mevziimde yan yana

Çekip pimini aşkın

Üstüme bıraktın

Elim yüzüm yaş içinde

Ölsem bu kadar olmam

Yazgımdın

Çocukluğumda büyüdüğüm

Nasıl karanlık yollar

Soranları

Kısmet diyenleri var

Susmuyor anılar

Bir duvar içim

Aşsam yalnızım

Dursam kayıp

Senden geriye kalana bakıyorum

Ben diyemiyorum

O bavula

Dünyayı sığdırdığına

inanamıyorum