Karanlık

Ne dipsiz okyanuslardır

Ne günahkar ellerin

Orta yerinde hoyrat gecelerin

Bir yudum karanlıktır beni boğan

Demişti ya bilge "biraz daha ışık"

Yalnızlığın bağrında verirken canını

Öte dur da benden,zulmet

Almayasın sakın ah'ımı

Işık yanar,ışık sönerdi geceye

Karanlık,alamet eder gibiydi

Cevabı meçhul bilmeceye

Karanlık;gurbet yalnızlığım

Karanlıkta har-ı karabasan

Karanlık;kılıksız gölgeler

Karanlıkta ziyandır hülyalarım

Ömrümün her baharına sinmiş

Karanlık;mayasıydı everenin

Ardı sıra da kalmazdı hiç

Yüzüne kapanmış perdenin

Sürüp giden kafir bir azaba

Yavaş yavaş eriyip bitiyorum

Şafak vakti ıssız sokaklara

Dalga dalga vuruyorum

Sabahın körü derdi,küfürbaz:

-Ne arasın bu saatte(...)?

Pervasız bakıp gözlerinin için

Geceler beni sevemedi

-nasıl derim-

Sus pus olmuş kaldırımlar şahidimdir

Tek isteğim şimdi tanrıdan

-Sana fazla gelmez kudretlim

Bir parça güneştir yeni doğan