Karanlık Çık Gel

Memleketimin uçup giden hayalleri,

Benim hayallerim,

İçin için ağlıyorum lo,

Kanıyor yüreciğim..

Geceleri afaganlar basıyor beni,

Alışamadım şu mendebur karanlıklara,

Bu geceler zor geçiyor can,

Yaşamak artık yürek işi,

Derin sarmallarda dolaşıyor ruhum,

Bu canın işi zor bundan böyle,

Ağlama diyorsun ama,

Ağlıyorum işte..,

Hor görme....

Mahzun bakışlarına kurban olduğum yar,

Gel beni biraz teselli eyle,

Düştüm ya şu karanlıklara bilmem kimin elinden,

Yorgunum,

Hem de çok yorgunum,

Sana ihtiyacım var,

N'olur?

Yalvarırım gel...

Sen gelmezsen ben hiç olup kahrolup gideceğim,

Güzel günlerimizin hatırı olmalı senin yüreciğinde,

Daraldım şu kahpe karanlık ve mendebur gecelerden,

Umudum sende yar,

Ne olur çık gel,

Hemen bu gece,gel....

Gel de teselli tohumları ek şu yüreciğime,

Yüreğimin şişi bir türlü inmiyor kahpe gecelerde,

Kabarıp duruyor yüreciğimin şişi,

Ha çatladı,ha çatlayacak,

Tek umudum sende,

Ey sevgili yar!

Çık gel....

Ahmak aşk acısı sanıyor yüreğimdeki acıyı,

Yar gelirse bitmeyecek ki bu acı,

Bu acı memleket acısı,

Hiç bitmeyen acı...

Mahsumiyetini kaybetti şu yüreciğim,

Gecelere sığınıyorum her gece,

Geceler, geceden gece,

Yorgunum,

Ne olur çık gel bu gece,

Hemen bu gece....

Yusufi kuyulara iniyorum geceleri,

Bünyamin ağlıyor şimdi,

Heybesinde maşraba,

Şu Mısır'a varmalı,

Biraz darı almalı,

Mısırda yedi yıl kıtlık var,

Hz. Yakup ağlıyor iki gözü iki çeşme,

Bu işte bir dümen var,

Yusuf Mısır'a oldu hükümdar,

Bünyamın hırsız mı şimdi,

Yusuf'a mı sormalı....

Ne bileyim işte......

Neden/siz yolculuklara çıkıyorum geceleri,

Gecelerde karartma var,

Zifiri karanlıklarda çıkacak bu can,

Benim Ay yüzlü güzelim,

Gelirsen!

Sabaha kadar yaşanacak bir sürü ömür var....

Geceler karanlık ve bomboş,

İçimde kuruluyor Darbetül-Arz şehri,

Anla beni,

Memleketim gibi,

Ay'a asılayım diyorum ,Ay'a,

Sahte de olsa ışık veriyor ya Dünya'ya

Dövüşeyim diyorum gökyüzündeki yıldızlarla,

Uzansam,

Şu yıldızlar memleketi kadar yakın bana,

Boş ver diyorum, ne gerek var ki kavgaya,

İçimde içsel bir hesaplaşma,

Döngülerde döndükçe dönen ruhum,

Sonra,

Bir umursamazlık sarıyor beynimi,

'Şu koskoca dünya, bir ben ,bir de benim memleketim...

Başın öne eğilmesin 'demiş şair,

Başım ne zaman kalkmışsa yukarıya,

Vurulur bir tokmakla aşağıya,

Başımda yedi bela düşünceler,

Bir de şu levantenler,

Ah!Levantenler,

Kahrolası Levantenler,

Gelip geçerler gözümün önünden tek tek,

Sürü,sürü,

Bitmeyen ve bitmeyecek dertler,

Her birini yükledim atın sırtına,

Dört nala gider boz at zamanın sonsuzluğuna,

İki elim kalkmış havaya,

Yalvar diyorum yalvar,sırat-ı müstakim Hüda'ya...

Umut ki varlığın özü,özün varlığı,

Baksana şu gök yüzündeki yıldızlara,

Her ne kadar zıfırı karanlıklar olsa da,

O yıldızlar duruyor uçsuz bucaksız boşluklarda..

Efkarımla dağıtacağım arz-ı , gürz-ü,

Şiddetli fırtınalarla boğuşsun gökyüzü,

Madem ki tüm hayallerim gitti boşa,

Tüm alacaklarımı saldım sabaha.

Ah şair senin yüreğin yansın em mi,

Ne ararsın sınırsız bu derin boşluklarda,

Hainler geliyor dört nala çok uzaklardan,

Vahşi mi, vahşi,

Senin yüreciğin hala memleketinin esiri,

Varsın tarumar etsin kahpeler bu memleketi,

Sen misin bu dünyada kalan tek serseri...

Ser,

Seri.....

Dedim ki,

Biraz serseri olmalı, biraz da deli,

Yoksa bu yürek dayanamaz, ha çatladı ha çatlayacak,

Sonra dedim ki,

Sen gidersen bu alçaklar sevinç naraları atacak,

Ey can bu telaş niye....

Bırakıp gitme,y/ar.

Gönül coğrafyama b/akıyorum her gece,

Gönül coğrafyamın içinde derin,çok derin y/aralar,

Parmağımı attım y/aralara,

Parmağımda k/an izi var..

Parmağımdaki y/araları temizler mi ki memleketimin suları,

Fırat'ı, Kızılırmak'ı,Dicleyi...Akıttım parmağıma,

Temizleyemedim elimi,

Bu ne belalı iştir, Ya Rab!

Bu ne belalı bir iştir y/ar,

Düşündüm,düşündüm....,

Anladım ki,

Bu işte alçak emperyalin parmağı var....

.

.

.......................................,

Ah!Yar! Sana sitemim dağlar kadar,

Koskoca Erciyes'i sığdırıyorum içime,

Hasan Dağı'nda,AğrıDağı'nda kar var,

Şimdi bahar geldi,

Eridi dağların karı,

Buz gibi sular akar delice içime,

Sönmez ki içimdeki püsküren yanardağ.

Bilinç/siz yolculuklara çıktık,yollarımız y/aman,

Uyumuyoruz lakin uyur/gezer olduk yollarda,

Sinirlerimiz tek tek yolundu, acılarımız da öldü,

His/siz ve ölü kuşlara döndük,

Kahrolası bu ne alçak bir z/aman,

Bu ne menem bir alçaklıktır bilinmez,

Ahrete mi kalacak ağlamaklıklarımız,

Sana sonra söyleyeceklerim v/ar,

Ah!Yyar,

Zaman dar,

Lakin zaman ahır z/aman....

..................................,

..................................,

Umudum kalmadı sende Ey!Sevgili y/ar,

Beni böyle aşağılık karanlıklara bırakarak gidiyorsun,

Hani beni delice seviyordun,

Hani benim için tatlı canından vaz geçecektin,

Kandırmak ve kandırılmak en aşağılık içsel duyguydu,

Soyun kurusun,

Sende hepsi var....

İçsel gel-gitlerle depreşir kanayan içimin yaraları,

Aldatılmak ne aşağılık duygudur lo,

Biliyorum,b/iliyorum...,

Lakin aldanır Tanrı'nın saf kulları,

Umursuzca giderler bir ido'nun peşine,

Yukarıdan uçuşur leş kargaları,

Dönerler,dönerler,...

Hepsi saf kulların üstünde...,

Leş peşinde...

Sabahlara ulaşmak zor olacak gülüm,

Sen böyle derin aymazlıklarda,

Ben, böylesi saf aşk uyuşukluklarında,

Du bak Ali diyoruz,

Du bak Ali,

Faili mechul karanlıklarda....

Hala......

B/ilinmiyor avazlarımız,yer mechul,zaman faili,

Duyulmuyor sesimiz Yusuf'i Kuyularda,

Kahırlarımız dayandı Arş-ı Ala'ya,

Yer gök karanlık,

Ve ortada duran boşluk,

Bir de her şeyin anlamsızlığı,

Derin bir ses/sizlik,

Düşümde sen,

Alacağın olsun,

Herkes duyuyor da beni,

Bir tek sen duymadın beni,

Y/ar.....

Şimdi kim teselli edecek Hz Yakup'u,

Yusuf'un kanlı gömleğini getirdiler ona,

Hz. Yakup'un iki gözü iki çeşme,

Kim demiş ki Bünyamın çaldı altın maşrabayı,

Dümen var,dümen...

Bırak da ağlasın Hz. Yakup,

Bir tanesi Yusuf adına...

Ben mi?Beni merak etme sevgili yar,

Nasıl olsa geldiğim gibi gideceğim,

Yüreğimde taşıdığım Ağrı Dağı kadar kahır,

Budalaca zamanı ve mekanı anlamazlığım,

Zamanın derin,delice boşluğu ,

Mekan ve hiçlik,

Sonsuzluğa hızla giderken ben,

Ne olur bari sen ağlama ,

Yar,

Sen,

Ağla/ma...