Karanlık Yol

Karanlık bir yoldan

Yavaş yavaş aydınlığa yürüyeceksin

Üzerine bastığın kurumuş yapraklar

Bu zafer yürüyüşüne şahit olacak

Başının üzerindeki siyah bulutları

Tek fırça darbesi ile beyaza boyayacaksın

O etrafını sarmış efsunlu iksiri

Bir nefeste içine çekeceksin

Hayatı ciğerlerinde hapsedeceksin

Sen ona o sana mahkûm olacak

Buz tutmuş kalbini eritmek için

Güneşe doğru yürüyeceksin

Her adımda güneş seni yakacak

Ama kalbin yine aşkla atacak

Kuşlar uzaklarda değil

gözlerinin önünde uçacak

Kanat sesleri neşeyle ötüşleri

kulaklarında yankılanacak

Ademoğlu sen ne duyduğunu

Sen ne gördüğünü bileceksin

İşte yaşamak bu diyeceksin.