Karanlıkmış

meğer aydınlık zannettiğim karanlıkmış

cennet bildiğim cehennemmiş

hür zannetim kendimi

meğer esirmişim

asiymişim özgürmüşüm

yalanmış

prangalarındaymışım gözlerinin

yaşıyorum bilirdim

meğer ölüymüşüm sefaletimde

mutluymuşum hayalinle

gözlerinin beyazında

şimdi geziyorum sokaklarda berduş misali

serseri gecelere karanlıklara

adım adım bitiriyorum yavaş yavaş

aydınlık bildiğim karanlıklarımı

maviden geçiyorum küllü griye

ve dönüyorum sevgili

sahte dünyama karanlık gecelerime