Karanlıktaki Renk

Karanlık bir sokak da yürüyorum

Kimsesiz ve sessiz bir sokak

Etrafta kimse yok

Sadece ben ve gölgem

Adımlarım ağır ağır ve yavaşça ilerliyor

Bu uçsuz sokakta

Her saniye bitişe yaklaşıyorum

Gözlerim kapalı bir şekilde

Kulaklarıma çarpan bir uğultu

Rüzgar yaptı yine karanlıktaki şovunu

Bir sağa bir sola çarpıyor

Geceyi yine birbirine katıyor

Yaprak seslerini duyuyorum

Sanki bir şey anlatmak ister gibiydi

Ama hepsi simsiyah karanlık içinde

Gündüzlerde rengin önemi olsa da

Geceleri renkler karanlığa tutsak oluyor