Kara/rın Deniz Kadar Yılmaz Olsun

Hadi tut bir dilek:

Ne istersen iste,

Bir mavi gök,

Koca bir deniz

Kararmadığı zamanlar

Karadeniz.

Bir dağ iste Uhud kadar vefalı

Cudi gibi İnsanlığın ikinci durağı

İste;

Ne istersen iste, verecek Rab var

Koca bir kainat yaratmış bize

Ne duruyorsun

Cennet gibi yer gök işte/iste.

Tamam bir hayır var

Ne bileyim belki hiç olma yarın

Yarın kadar olmadı yakın yarin

Bir güneş bekledin ki doğsun

Aynı aynadaki sen gibi güzel

Gül yüzlü olsun.

ey can ne dilersen dile ki

Olmayacak şey değil

Fakat bil;

Her istediğin şey:

Günah kadar yakın,

Sevapların da.

Niye hayat iki çizgi,

Bir yanı ateş

Bir yanı nur, yan yana durur.

İrade bu işte

Deli bir yürek taşar taşar

Senden uzaklara vurur.

Kararan deniz gibi

Karadenizin dalga dalga.

Elbet dinecek bu fırtına

Sen kendini bulduğunda.

Bilirim ya kendimi az çok

Hep aynı ateş etrafında dolanan pervaneyim;

Şehvet mi ihtiras mı, yok gerçekten

Pürü pak bir sevme mi dileğim?

Nedir nasıl bilirim.

Ah can,

Ben nerden bileyim,

Beni Yaratan bir Allah derim.

Yol gösteren, beni en çok seven

Bir Allah yolunda yürümek yürümek dileğim.

Başka nasıl olur kurtuluş?

Düştüğüm hapis ise eğer,

Düşüren çıkarır elbet.

(Kasım 2010 İstanbul)