Kararmış Kar

hayatın ritmi bozuk, insanın raf ömrü bitti

saçlarından tutup fırlatılmış tüm duygular

yağmurda ahenk bitmiş, güneş ısıtmaktan âciz

gündüz geceyle sarmaş dolaş, karanlık da güneşle

ara ki bulasın dünyayı yerli yerinde, nafile

zaman kararsız, hesaplar altüst hayat dehlizinde

çıkanlar iniyor aslında, konuşanlar suskun

anlamı dibe vurdu hayatın, renkler tek başlık

kral çıplak diye bağıran da çıplak şimdi

celladına âşık bir sürü insan, bekler çarmıhta

lambanın ışığı karanlık yayıyor odama

dışarıda lapa lapa kar yağıyor faydasız ve şımarık

kararmış kar el ele vermiş karanlıkla hem de sinsice

zifiri düşüncelerle kalıyorum baş başa, gözlerim bekliyor

belki bir yıldız kayar da dağıtır diye kasveti