Kardan Adamlar

Dört yanımda kardan adamlar

Ne erimek biliyorlar ne de konuşuyorlar

Kömür gözleriyle yüzümü çiziyor

Saplı süpürgeyle sırtıma vuruyorlar

Onları yapan çocuklarsa kenarda oturmuş halime ağlıyorlar

Bana eldivenler dolusu sen sunuyorlar

Bu kardan adamlar

Kara defterimdeki beyaz damlacıkları donduruyorlar

Dört yanımda kardan adamlar

Beni bulut sanıp tokatlıyorlar

Ne konuşuyorlar ne de içimi susturabiliyorlar

Bu kardan adamlar

Boyun atkılarıyla hayatıma kastediyorlar

Dört yanımda kardan adamlar

Havuç burunlarıyla

Adamlığın pinokyoculuğunu oynuyorlar

Güneşimi şapkalarına saklayıp

Mevsimlerimi üşütüyorlar

17.03.2005