Kardelen

Vuslatı olmayan ölümsüz aşkı ona hayat veren

O, yalçın dağların zirvesinde yapayalnız bir kardelen.

Hiç usanmadan, sıkılmadan saatlerce

Yalçın kayaların ıssız sessizliğinde

Yıldızlardan oluşan hayâlini görmek için sevgilinin

İzliyordu gecenin karanlık yüzünü masumane.

Deli divâne olsa da karlar ona

Mecnun gibi buz tutturan karakışta;

O, yine de amansız vuslatı bekliyordu

Orpheus gibi umarsızca.

Ve Güneş, hoyratça gülümsemişti yalçın dağlara...