Kardelen Gibi

Beklemek gibi tıpkı

Karlar altında ki kardeleni

Aşkın tohumunu ektiysen

Yüreğinin tarlasına

Donmuş toprak altından

Baş verir kardelen

Öyle derindir ki kökleri

Beslenerek gönlünün kaynağından

Sabredip,güneşi görmeye

Uyanır kış uykusundan

Yüreğinden esen çoşkun bir rüzgarla

Savurur karla kaplı örtüyü üstünden

Gökyüzünü görür ilk defa

Ceylan gibi bir gülüşle

Sultanını bekler,

Dağların ardından

Çin kadar uzak olsada yolları

Kesişir bir gün,sevda kavşağında

Süzülüp beyaz karlar arasından

Boy verir özgürlüğe ,kardelen