Karman Çorman Kapan

kısıldığım kapanda kuş sürüleri

herkesin özgürlüğü bi garip

sevmelerimin muhatabına esir

yalınlığımla sokağınım

hiçbir kapımın numarası yok

ve bulutlarla mühürlü kimliğim

üstünde vesikalık bir gökyüzü

hep çocukların okula gitme anındayım...

yorumla hadi şarkılarımı

netleşsin acılarım

gözyaşlarım düze çıksın

oysa ellerin ne güne duruyordu

birlikte bakarak paylaşacaktık

karman çorman bulvarları

düştü ya ah o canım bakışlarından bakışlarım

şimdi arsız yağmurlar çiğniyor

yollarda kalan gözlerimi...

yağmaladım kendimi seninle

söz bilmez harabedir dudaklarım

enkazında gömülüyüm kendi sözcüklerimin

anlayamadığın dünyamızdan ben de çıkıyorum artık

ama nedense hep kendimi sende unutarak

ve capcanlı tutarak saçlarından bir tutam istemeyi

cesaretimi kırma

sana geliyorum

giderek sensizliğe...