Kartanesi
//Bilirmisin çok gibi
Yere düşen her kartanesi
Yanlızdır//
Hayallere, karanlığa,
Çaresizliğe
Yağsın bu gece şehrine kar.
Kar tanesiyle gelirim
Tipi olurum şehrinde.
Bekliyorsun beyaz saçlarınla
Umutlu gözlerle
Özlem dolusun
Kar tanesiyle geliyorum şehrine.
Hasretin üzerime çöker yıkılır duvarlar
Parçalanır düşünceler.
Şimdi uzaktasın.
Beklersin beni
Kartanesi olup gelse diye...
//Sönüyor, alevlerin kayboluyor
Yavaş yavaş//
Biriken kar yığını gibi acıların
Yağıyor üşüyen bedenine
Sığmıyor acılar...
Hatırlarmısın?
Çıplak ayakla koşardık
Nefesimiz kesilene kadar
Mutluluğa yeni sayfalar açarak.
Kirlenmiş şehrin beyazlara bürünmüş
Gülümsüyorsun
Beyaz sayfalara,
Umutlara...
Ayrılan kartanesi gibi
Birleşemeyen
Her düştüğünde yoğunlaşan
Aşkın bedeli gibi acı veren
Üşüten kartanesi oldun.
Hayalinle yürüdüm
Bütün gece,
Melekler eşlik etti
Karanlığıma her adımda
Tane tane aktı gözlerden
Yağdı göklerden...
Yıkılan kaybolan yıllara
Yağsan doya doya
Açsan bembeyaz sayfa
Geleceğe adım atsan
Siyah sayfaları silsen
Kartanem olup...
İstanbul 23.01.2010