Karvisal

---

Kar vardı şubattı

Tunanın üstünden geçtim

Üşüdüm camdan baktım

Ne kadar da uzaktım cemre

Islaktı her kuş biraz ağaç

Buz yeşili gülümsedim

Sana aşk gibi inandım

Şubattı yıkandım bir çiğ üvey

Çok beyazdın örttüm üstünü sayıkladın

Sessiz geçtik sofya uyanırken soluğum

Sıcaktı az önce yüzün düşüm

Uyku firarıyla bungun ses

Yitirdim yönümü enlem ve boylam

Ben liflerime tuzaktım

Bir ben kaldım aşkın öznesi ateş

Ve kül avuçlarımda kan adım

Sana sevmek gibi inandım

İnattım şubata suretine donacaktım

Yoktu göğün alfabesi gözlerin lal

Muskasını çözdüm ayın sivri ucuyla

Çırılçıplak susuyordu bir yıldız sarı yeşil

Dursaydın bir fotoğrafta yağmur olsaydın

Ses olsaydın en derin kuyuda Züleyha

Sana bir yontu gibi bakacaktım

Zamanı kestim düş hızında ömrümde

Sana senden çok inandım...

---