Katafalk Başında Bir Şair

Hani sen ütopyaların bağrı

Kimsesiz bir ülkeden gelmiştin

Cebindeki kalan son parayı

Çiçekçi çocuklara vermiştin

Hatırla,

Kalabalık bir caddede yürüyorduk

Hatırla,

Kimseye ilişmeden büyüyorduk

Henüz güllerle doluydu vazolar,

Bekleme salonu değildi odalar

Yüzüme bak, biraz daha dur

Hatırla ne olur!

Tebessüme mekândı yüzlerimiz

Henüz savrulmamıştı küllerimiz

İstiklal, cumhuriyet ve biz

Belki yeniden bir bütün olur

Boynumu ivgiyle vur

Ama hatırla ne olur

Şimdi ben,

Katafalk başında bir şair!

Neyimiz kaldıysa geceden

Aydınlığa dair;

Uyan ve hatırla ne olur

Belki bu senin dönüşün olur

Hani biz henüz ölmemiştik

O zamanlar bu kadar kirlenmemiştik...