Katarakt

bugün canım sıkılıyor

tıpkı dün gibi...

yatarken seyrettiğim son perdesi

henüz bitmemiş, gün doğar

kaldığı yerden devam eder

hiç bitmeyen hikayesi

var mı bir suçlusu bilemem

ya da geçerli bir bahanesi...

suratımda bir şamar, sıkkınlık, bezginlik,

ve mahmurluğun daralan cenderesi

kapanıyor, büzüşüyor, tükeniyor ciğerim

ılık, titrek, soluk benizli nefesi

yutamam, yutkunamam

arafta ne yolcusu, ne de emaresi

acaba yok mudur bir ilacı, bir çaresi

söner ruhum ve ayaklarıma kapanır

yüzüme düşen karanlığın ifadesi

pencerenin kenarından bakarım

gözlerimde ne bir ışık

ne de beklentisi... bir katarakt,

tedavisiz, usul usul iniyor

kara çaputtan yapış yapış perdesi...

14.01.2012