Katre-i Efkâr

-----------

Anla sevgili

Harf harf sana yazılıyorum...

Aklımın türbülansında karanfil sancısı

Sen dÜşümde hicran yarası

Nasipsiz aynaların yüzü

Asılı kalır gecelerim hayallerine

Sen en derin

Sen en mahur

Dışımda yangın

İçim zemheriye bir sürgün..

Ömrüm noksandı ve fırtınaydı giyindiğim

Kutsanmıştım

Ve her nedense aşktan ibaretti her söylediğim

Paslı bir bıçağı azık diye

Bazen derman diye yüreğime sürdüler

Keskin tar afı körelmişti

Suskundu med

Gevezeydi cezir

Tenimde yakamozdan bir kefen...S u s k u n d u m..

Lisanımın kırık harflerinden

Senli yeni bir dil vemişti Yaradan

Senli konuşmaya durmuştum.

Senden başka kimse anlamazdı...

Heyy...

Heyula düşüm

Gözlerimdeki kırık maviyi

Ne çok öldürmeye yeminlisin

Dar ağaçlık yüreğimi

Ne tez yokluğa yatırmaya and içtin..

Kalmakla kalmamak arası

Bir argümanı sürmüştün içerime

Ahraz bir yorgunluğu koyuştun yüreğime

Sürükle ayaklarımı ayrılığın ölüm hükmüne..

Sar beni yokluk ve kendimden öte sar

Diyar-ı gurbet belledim yar yüreğini..ıradım..

sar beni derde kedere sar

Korkulu düştü ondan ötelenmek ve ondan öte o olmak

Ateşin kül ölümü gibi savurda yeniden dirilt yeniden yak ve küle döndür

Sar beni dumanın vakitsiz tütmesine sar

Koy ver hüznü içerime....öylece sar..

İç çekimli her harfin t/uzağındaymış hüzün

Katmerli sancıların yokluğa düş sarmalı..m e s e l a

Hülasa ...düşkündüm

Hülasa ..Yorgundum

Hülasa...ölgünüm