Kavanoz Dipli Dünya

-Bir yanı ateşle yanar yüreğin bir yanı üşür-

Bir yanı hep sevmek ister insanın tekrar

Tüketilmese son damlasına kadar

Zirâ hayat

Renkli lens takınca renkli görülmediği gibi

Kavanozun içi dramatik yapının çekirdeğidir adeta

Her yer kapalı fanus

Gökyüzü çizgiselliğinde kapak kozmik

Öğrenilmiş çaresizlik diyorlar adına

/Oysa öğrenmek zorunda bırakılmak değil midir

Her çaresiz bırakılışlar/

Kaldı ki bir parodi bu sanki

Pür trajedi

Düş kapısında bekleyen kaç hemhal var daha

Kaç makus insan ruhu hayal edip duruyor

Umut çeşmesi başında

Damlalar kesik

Kaynak kuru

Ruhun ayakları kırılınca

Teşebbüs et bakalım zıplamaya

Haydi zıplasana

Her şeyi eriten zaman

Kum saati dekorunda öylece duruyorsa karşında

Her damlası pentür kıvamında uçuşuyorsa havada

Yıllara meydan oku bakalım

Haydi okusana

Gökteki aydınlık nokta gibi

Ne sen sensin artık

Ne ben ben değilim

/Her aldanış

Mutasyona uğramış insan gibi değil midir aslında/

Galaksiler bile birbirinden uzaklaşıyor gittikçe

Tıpkı biz gibi

Ne kadar uzaksa o kadar hızla

Evren genişliyor

Biz daralıyoruz

-Yani dar alanda kısa paslaşıyoruz vesselam-

Önüm arkam sağım solum sobe

Ey kavanoz dipli dünya

Hangimiz körebe

Haydi zıplasana

Zıplasana...

1 Nisan 2010 İzmir