Kavrulur Solum

Her gülüşümde bir uçurum büyüdü

Kimse içimde ki derinliğe inemedi

Ürküp kaçtılar

Oysa

Yaşamakta ölüm kadar acıydı

Bilmediler

Bilemediler

Hayata tutunmakta bir eylemdi

Sensiz olmadı

Şimdi

Bana bir şeyler anlat avut beni

Masalsı olmasın

Masallar yalandan ibarettir bilirsin

Anlatacakların ölüm kadar gerçek

Hayata tutunmam için gerekçem olsun

Hadi

Tut yüreğimden acımı hisset ki

Ağrılarım yavaş yavaş dinsin

Kanıyorum bilesin

Artık

Gülüşlerime ölüm sindi

Yüreğime yorgunluk tünerken

Acıyor gözlerim

Ve

Bir kayboluşun öyküsü kanatıyor

Susuyorum

İçimin yangınında kavrulur solum