Kayan Yıldızım

Kayıp gitmeyen bir yıldız düşlerdim hayatımda senden önce

Geriye bakmadan önümü parlatacak bir aya ihtiyacım vardı

Suyunda bir kokusu var zannederdim çiçekler gibi

Hepsini anlamaya başladım sen girdiğin zaman dünyama

Sana öyle koşmuştumki bir numara ufak kaldı ayakkabılarım

Can acısı önemli değildi isterlerse tek tek kessinler parmaklarımı

Morarmıştı bütün parmaklarım öğrendim bir adımın sevgi olduğunu

Ve ben sana hep koştum ömrüm boyunca demek kesilmeli heryerim

Gülüşlerinle dinlenir gölgesinde dudaklarından içerdim suları

Nezaman seni özlesem hemen bitiverirdim yanında

Balkonunun altında yağan yağmurla adını ezberlerdim

Çakıl taşları atardım pencerene sabaha dek bir kamyon dolusu olurdu

Uykular çıkardı hayatımdan az sabahlamadım devriye arabalarında

Hep bir soyguna denk gelirdi seni bekleme nöbetlerim ve giderdim

Neden derdiler o sokakta ne işin var ben hırsızlık yapmaya gelirdim

Kalbimi çalmıştın çünki yerine koyabileceğim tek şey senin kalbindi

Hakim kesilirdi gece sorguya tutardı nefsimi ve ben onu yenemezdim

Aklıma koyardım çünki seni ayaklarım geriye gitmeyi bilmezdi

Yüreğimdeki fışkıran duygular sokak başlarına ve sonlarına konardı

Her sabah yine o gelmiş diye konuşurdu komşular ama kimse bilmezdi beni

Odandaki perdenin ışığına vuran gölgenle sabahlardım sevdiğim derdim

Okadar derinden severdimki seni ustam hadi derdi işe yine geç kaldın

Nekadar güzel değilmi seninle sabahı etmek ben işe geç kalır anlamazdım

Nerdeydin derdi ustam Yalanın ne kötü birşey olduğunuda seninle anladım

Hiç usta hiç uyuya kalmışım yalana bak nekadar hayıflanırdım

Yüzüm gülerdi iş zaten oldum olası başımdan aşkın birde sen olunca

Yağlı paslı ellerim belliydi zaten kaç öğlen yemeğini unuttum

Hiçte geçmezdi zaman nede olsa akşam aynı sokağa uğrayacaktım

Yolda üzerimi değiştirdiğimde çok oldu az dizlerim parçalanmadı düşerek

Ayakkabı sağı sola solu sağa giydiğimde oldu gülmüştün ters kazağımada

Yüzüm simsiyah ama parlayan gözlerime inanırdın dişlerim sana hep bembeyazdı

Uykular kapısını aylarça açmadığım odamda kaldı tabi evede yalan çok iş vardı

Genç yaşta paylaşmaya başlamıştık sonunda rengarenk olan hayatı

Saatler günler aylar şimdi tam tersine göz açıp kapayıncaya kadar hızlı

Anlatırdım sana kayıp gitmeyen bir yıldız düşlediğimi sen derdin o benim

Önümü aydınlatan ayıda söylerdim sana sen derdin evet evet oda benim

Hani kayıp giden yıldız olmayacaktı önüme ışık veren ay neden yok şimdi

Düşlerimdeki yarım kalan gülücükler kabus oluverdi en taze payında

Git kızmıyorum sana sevgili gittiğin yerde bana bir ışık bıraktığını biliyorum

Birgün benim içinde bir yıldız kayacak elbette ve ben kuyruğuna takılacağım

Habib Göktuna