Kaybedilmiş Namus
bu gece kaybedilmiş bir namusun izine düştüm
çığlıkları yokluğa siyah bir tül yapış boşuna
parça parça olmuş namus
dağılmış memleket içine
peşkeş çekilmiş
karanlık günlerin zevk gecelerine
ayrı kişilerin
ayrı dişlerinde sakız
ayrı mekânlarda
ayrı ağızlara
ayrı servis
ne acı
bir değerdir namus
bir altındır yedi kat bir çıkına düğümlenmiş
yalanların ömrü
gerçeklerin güvenirliğinde biter
hiçbir isyan vicdan temizliğinden kopmaz
ihanetler çatlatmıştır dağların taşlarını
nice güzellikleri karartmıştır
silmiştir nice umutları
karların gizleme ömrü kısadır
güzelliğine şiirler yazdığımız bahar
rengârenk çiçekleri
umutları
geçer, solar, biter
yaz gelir yanarsın
kış gelir donarsın
en son ölürsün
içinde kirliliğin
bu akşam kaybedilmiş bir namusun izine düştüm
yalanla sarmalanmış gerçekler sırıtıyordu güneşin batışında
gece kararıyordu üç paralık haysiyete perde
dürüstlük orda bir köşede ağlıyor
utanmak gizlenmiş kapı ardına delik arıyor kaçmaya
çektim yumruğumu terbiyesizliğin alnına
koparıp aldım namusu ahlaksızlığın elinden
baktım her kurtardığım parçanın bir izi kaldı
anladım
benim kurtarma sevdam yalandı
tüm uğraşlarım boşuna
boşuna
imdadına koşmak
namussuzluk zanaatına
not:
şiirimin bu sitede çalışan arkadaşlarımla bir alakası yoktur. son zamanlarda bazı şiirlerimi üstüne alıp bana darılanlar var. bilsinler ki ben kişilere ait şiir yazmam. zaten şiirden anlayanlar bunun farkındadır.