Kaybettim Vuslatları

Gözlerinden öperdim hep

Sanki başka yerin kalmamış gibi ..

Özlem en çok orda hissedilir ,

Kimse bilmez bunu ,

Sen bile ..

Özlemi güzelleştiren de o bir çift aydınlıktı zaten .

Vuslatı anlamlı kılan da ..

Ben sana gelmezdim aslında ,

Ben gözlerine gelirdim

Ve içerdim yudum yudum yangınları ..

Şimdi hasret bakışlarında ,

Vuslatlarımı bulamıyorum .

Kaybettim kavuşmaları ,

Elimde ayrılıklar kaldı .

Ey yüreğimin gören yanı .

Sevdaya adım bildiğim gözlerin nerede ?

Yangınları içtiğim ,

Binbir ömrü yurt edindiğim gözlerin hani ?

Sen neredesin .. ?

Ben ki kaç hasrete boyun eğmişim ,

Kaç gidişe , dönüştür diye serpmişim yaralarımı ..

Gel gör ki acılarımı artık üstüne alınmıyor yürek .

Bana şimdi gülen gözlerin gerek .

Cömerttir bu gökyüzleri daima ,

Maviliklerini çalıyorum , saklıyorum içimde .

Söylesene kaç mavi bi sen ediyor bu yeryüzünde ?

Ve kaç özlem bedel oluyor buluşmak için gözlerine ?

Yüreğimin güzel yanı ..

Hasret kaç farklı şekle sokar insanı ?

Ve sevmek sevgilim ..

Baharı getirirdi muhakak ki dallarıma lakin ;

Gözlerin kadar güzel kokar mıydı ?