Kayboluş

Sırtımda yılların yorgunluğundan bir hırka

Yalın ayak ıslak sokaklarda

Gecenin içinde kaybolmuş bir rüya gibi,

Ne gökyüzündeyim ne de toprak altında.

Ufacık bir umut kırıntısı düşümde,

El uzatsam düşecek sanki avuç içlerime

Ama daha dokunamadan yıkılır gibi,

Korkuyorum: Takâtim tükenir mi?

İçimde bir çocuk ürkek, çaresiz

Hıçkırığı yankılanır ıssız caddelerde

Yine kâbuslar içinde ya kaybolursam diye

Düşmek kolay da, kalkmak mesele,

Ya birlikte düşersek hepimiz ?

Her an yükseliyor içimde ki fısıltılar

"Güven," diyor biri; "Kork," diyor diğeri.

Bıçak sırtında korkak adımlar

Omuzumda yıllar, dilimde suskunluk,

Ruhumda bir yankı: Sessiz bir dokunuş…

Bir kuş gibi özgür, kelebek gibi renkli,

Çocukça yaşamak isterdim, masalca

Oysa ki o masum çocuk, oldum olası isyanda

Güneşe âşıkken kalınca zifiri karanlıkta...

Ellerimi uzatsam, ışığa dokunur muyum?

Yoksa yine gölgelerde kaybolur muyum?

Herkes gibi.