Kayın Ağacı

petrol kuyuları kadar

karanlık bir dünya

uyku saatini geçirmiş

bu vakte düşen ıssızlığım

tütün ve çay

yitik harabelerin

gölgesi düşüyor ruhuma

güneşin ateşi sızıyor gözlerime

dört duvarları yık

zincirleri kır hür fikirlerin esiri

sessizliğimde

bu gece

tan vakti gibi

buğulu ve kızıl

puslu savaşlarda

coşan fırtınayım

kendini isyanların

ötesinde bulan

gençliğimin

bu sonbaharında

kayın ağacı gibiyim

köklerim sağlam ve kadim

bu gece de mutluluğumun

renkleri yine al ve beyaz

rüzgar esen meşale dağ başında

kızıla boyayalım antik toprakları

bir kuşluk vakti

şahlansın gök tufanların ordusu

gün ışığına kutlu umut doğsun

unutmuşlardır deli esen rüzgarı

bouzuki dilinin bağı çözülmüş

oysa ki sana yaşamak daha güzel

mavimsi yüreğimizin

suskunluğuna aldanma

vay haline fırtınası koparsa

ardındaki

ses kalabalığına güvenme

her şeye rağmen

sulh sen en güzel olan

gelirsen tan vaktinde gel ki

su serpilsin alevlenen mahşere…