Kayıplar Kenti

sana vurulduğum bu kentte, öfkenin en acı yerinden kilit vurdum

bu çığ ,bu fırtına ,sonu gelmeyen hikayeler neden bilmem ki ?

yüreğim daralır ne kavgalar, ne vurdumduymazlıklar yaşarım

limandan uzaklaşmış, sahile vurmuş kayıplar kenti

bu bedeni şu kıyısızlığa bırakma zamanı doldu

öldürecek beni varlığın belkide kimbilir yokluğun

sevdanın en acıyerınden tutunurmu hayata insan ?

bir ölü denizin en dipsiz yeri ihanetin şehri.....

şu paslı hançerle ne ütüyopyalar çiziyorum uykularıma

paramparça gülüşler, mecazen ağlaşmalar ve hiç uğruna mağlubiyetler

haykırıyorum kalabalıklar arasından ,en ucuz avuntularımla

tutturmusum tabloya seni anlamlandırmak; en aşağlık renlerle

yine de çizdim bu kenti bulutsuz, güneşsiz, renksiz..........sensiz