Keder Hırkası

Ah dünya genzimin sefil sancısı

yürüdüğüm yolların sürgün aklı...

İnceydi kıldan goncamın boynu

avuçlarımı kanatan dikenlerin faili

ah! Elleriniz

siz; tenin ve ruhun katili.. şehvettiniz!

Nedamet hissiyle öpse de eteğini dizleriniz

keder hırkasını giyinmiş toprak

affetmez

bastığınız her zerrede yanaklarından sızar kan

yenildiniz...

Uyutun şimdi zamanı gözlerinizde

soğuk bir taşın üzerinde mim olurken

on üçünde bir gonca!

mümkün mü?

Sesi rüzgârın uğultusuna karışan yaşam

hadi, indir karanlık giysini gök yüzümden

gözlerim çıplak!